Tot Gods eer

Veel van de stukjes op de website gaan over Neline, het huishouden, cultuur verschillen, enz. enz. Nu ik (eindelijk) weer eens echt achter de laptop zit om een stukje te schrijven zou ik zo weer een bladzijde vol kunnen schrijven over het reilen en zeilen hier in huis. Ik breng namelijk veel tijd thuis door; het huishouden vergt veel tijd. Neem alleen de was… elke dag een stuk of tien luiers en aangezien Neline na elke voeding overgeeft groeit de ‘te wassen klerenberg’ ook altijd weer snel.  En wassen gaat zo:

De was

Soms heb ik het er een beetje moeilijk mee… ik kan ’s avonds niet naar de bijbelstudie- of gebedsbijeenkomsten toe, kan niet mee gaan evangeliseren in de wijk, ’s zondags in de kerk volg ik een stuk minder van de preek, nu ik Neline op schoot heb (er is geen crèche hier). Ook is het de afgelopen maanden gewoon moeilijk geweest dagelijks zelf stille tijd te houden. Alles bij elkaar voel je je dan geestelijk ‘leeg’, en als je dan daarnaast zo veel thuis bent vraagt je je soms af: waarom ben ik hier?

Maar zo mag en kan ik niet denken! Eerst en voor alles: ik ben hier omdat God mij hierheen leidde en ik weet vast en zeker dat hier mijn plek is. Daarnaast luisterde ik vandaag een CD tijdens het doen van de was. Het lied ‘Neem mijn leven, laat het Heer, toegewijd zijn tot Uw eer!’ raakte mij diep. Ik mag hier moeder zijn van Neline: tot Gods eer. Vrouw van Alex: tot Gods eer. Luiers wassen: tot Gods eer. Gasten ontvangen: tot Gods eer, enzovoorts. Bidden jullie met ons mee dat Alex, Neline en ik hier tot Gods eer onze levens mogen leven?

Verder moet ik ook Gods vele zegeningen niet vergeten! We hebben goed contact met de buren en de buurvrouw is altijd bereid Neline even op te vangen. Vandaag heb ik haar weer gebracht en echt de tijd genomen om te lezen en te bidden. (Alex en ik doen dit ’s ochtends en ’s avonds samen, maar zelf komt daar dus weinig van als Neline wakker is). Ik moet haar in het vervolg er maar eens specifiek voor wegbrengen. Sinds twee weken ga ik, samen met twee andere jonge vrouwen uit de gemeente, op maandagochtend van 6 tot 7 uur ’s ochtends naar de kerk om daar samen te bidden. Dit is zeker een grote bemoediging geweest en we hopen deze ochtenden voort te zetten.

Daarnaast gaat gelukkig het Evangelie door en wint hier (in tegenstelling tot Nederland) terrein! Mensen staan open voor het Evangelie. Ik had een gesprekje met de dame die hier aan huis haar brood komt verkopen en kwam erachter hoe ze heel graag een Ewe Bijbel wil hebben. Alex gaat ervoor zorgen. De doos met Bijbels die pas uit Nederland aankwam is al bijna leeg. Alex doet zijn best er een paar achter te houden zodat die echt gaan naar mensen die nog niet naar de kerk gaan. Aanstaande zondagmiddag gaan veel kerkleden weer mee naar een openluchtdienst in inmiddels het derde dorp waar de kerk begonnen is met zendingswerk: Ikoe-Ali. Pastor Emanuel krijgt regelmatig telefoontjes van mensen die de radiouitzendingen van de kerk volgen. Ze bellen met vragen en soms voegen mensen zich bij de kerk. Wilt u, willen jullie meebidden om Gods zegen over al het werk van de EGCT? Dat er veel mensen tot een levend geloof in de Heere Jezus Christus mogen komen… tot Gods eer!

Comments are closed.