Bijbelse principes en cultuur

Neline kruipt op dit moment door de kamer. Ze heeft nog zoveel te ontdekken dat mamma best even tijd heeft zich achter de computer  te installeren. Ik moet zeggen dat dat kruipen een heel nieuwe dimensie aan het ouderschap toevoegt. Regelmatig roepen we: “Nee, niet in je mond!” o.i.d. Maar, hoe interessant ook, daar wil ik nu niet over schrijven.

Eén van de dingen waar je regelmatig mee worstelt, als je je eigen vertrouwde cultuur verwisseld hebt voor een compleet andere, is het volgende: hoe worden Bijbelse principes toegepast in de levens van mensen die in deze cultuur leven? De makkelijke weg, als kerkelijke gemeente, is een set ‘do’s en dont’s preken. Het geeft een vertrouwd en veilig gevoel als alle kerkleden bepaalde dingen niet, en andere dingen juist wel doen. Maar de Bijbel gaat een stuk dieper. Er is een vrijheid in de Heere Jezus Christus, we moeten luisteren naar ons geweten, rekening houden met onze broeders en zusters etc. etc. Bovendien zijn hier soms dingen absolute noodzaak en is dit niet het geval in Nederland. Ik zal een paar voorbeelden noemen van de dingen die me zijn opgevallen.

In de eerste plaats Alex’ zusje Patricia: iemand die de Heere kent en ook iemand die ik enorm ben gaan waarderen als schoonzus. Ik keek echter toch echt heel raar op toen ze mij vertelde dat ze op zondagmiddag snoep en waterzakjes verkoopt voor de deuren van een kerk in Lomé. Zondag is toch rustdag? Maar als we dit in de Togolese context plaatsen is het beter te begrijpen. Patricia volgde een opleiding tot naaister waar ze 5 dagen per week van 7 uur ‘s ochtends tot 8 uur ‘s avonds mee bezig was. Hiermee verdiende ze niets. Maandag is de dag dat ze haar hele huishouden doet: wassen, water halen, naar de markt, koken etc. etc. Op zondagochtend gaat ze naar de kerk. Dus het enige moment dat ze heeft om te proberen een paar centen te verdienen om te eten is op zondagmiddag. Inmiddels heeft ze haar opleiding afgerond en is ze begonnen met wat te verdienen en is zondag haar rustdag geworden. Ook tussen onze kerk en de kerk iets verderop de heuvel zit iemand die kleine broodjes verkoopt. Tijdens de dienst geven veel moeders hun kleine kinderen een 25 F (4 cent) muntje om zo’n broodje te gaan halen. Ik denk dat veel van deze kinderen geen ontbijt aten voor ze naar de kerk kwamen.

En dan iets van vandaag. Het hele proces van verkering, verloving en trouwen, verloopt hier echt heel anders dan in Nederland. Een stel kan niet samen beslissen maar is afhankelijk van de wensen van hun ouders. Is vader het niet eens met de keuze van dochterlief dan komt er geen trouwerij. Daarnaast is de kerk ook nauw betrokken bij de gesprekken met de ouders. Zo vertrok Alex vanmorgen om half zes naar de ouders van één van de meisjes uit de Lomé kerk (haar moeder gaat bij ons naar de kerk).  Ze wil gaan trouwen met een jongen die ook naar de EGCT van Lomé gaat. Uiteraard is het principe dat ze haar ouders moet eren. Maar toen ik iets meer hoorde van de familiesituatie kan ik me zo indenken dat dit niet eenvoudig is. Om te beginnen heeft haar vader twee vrouwen en is hij geen Christen. Ook wil hij niet dat zijn dochter gaat trouwen met deze jongen. Ik heb niet veel gehoord van hoe de gesprekken verliepen maar volgens Alex was het niet makkelijk. Nu net kreeg Alex een telefoontje uit Lomé van een verdrietig meisje. Zijn antwoord op haar vragen was heel duidelijk, maar vergt zeker geloof: Als God wil dat jullie trouwen zal Hij, als jullie hierom bidden, het hart van je vader  veranderen. Als God een stel samenbrengt dan zal niemand dat kunnen verhinderen. Bidden jullie mee voor dit jonge stel?

En dan tenslotte nog een vraag om gebed. Afgelopen donderdag ben ik begonnen met een serie Bijbelstudies met de vrouwen uit de gemeente. Ik ga met hen het boek ‘God’s design for women’ (Sharon James) doornemen. Maar ook hier heb ik heel veel wijsheid nodig om de Bijbelse principes te vertalen naar de Togolese cultuur. Veel van de vrouwen uit de kerk hebben ongelovige mannen. Ook hebben ze allemaal veel meer levenservaring dan ik. Bidden jullie mee voor de hulp van Gods Geest?

Comments are closed.